Türk Borçlar Kanunu 347. Maddesi Ne Diyor?
Konut ve çatılı işyeri kiralarında sözleşmenin bildirimle sona erdirilmesi ile kendiliğinden uzamasını düzenler. Kiracı süre bitiminden en az on beş gün önce bildirimde bulunmazsa sözleşme bir yıl uzar.
Madde Metni
Türk Borçlar Kanunu (Kanun No. 6098) — 347. madde
Konut ve çatılı işyeri kiralarında kiracı, belirli süreli sözleşmelerin süresinin bitiminden en az onbeş gün önce bildirimde bulunmadıkça, sözleşme aynı koşullarla bir yıl için uzatılmış sayılır. Kiraya veren, sözleşme süresinin bitimine dayanarak sözleşmeyi sona erdiremez. Ancak, on yıllık uzama süresi sonunda kiraya veren, bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminden en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla, herhangi bir sebep göstermeksizin sözleşmeye son verebilir.
Belirsiz süreli kira sözleşmelerinde, kiracı her zaman, kiraya veren ise kiranın başlangıcından on yıl geçtikten sonra, genel hükümlere göre fesih bildirimiyle sözleşmeyi sona erdirebilirler.
Genel hükümlere göre fesih hakkının kullanılabileceği durumlarda, kiraya veren veya kiracı sözleşmeyi sona erdirebilir.
Uygulamada Ne Anlama Geliyor?
Madde, kiracı ile kiraya veren arasında kasıtlı bir dengesizlik kurar: kiraya veren sözleşme süresinin bitmesine dayanarak sözleşmeyi sona erdiremez. On yıllık uzama süresi dolduktan sonra ise kiraya verene, üç aylık bildirim süresine uymak koşuluyla sebep göstermeksizin sona erdirme hakkı tanınır.
Sürecin bütünü ve dikkat edilmesi gereken süreler için gayrimenkul hukuku sayfamıza; metinde geçen kavramların açıklaması için sözlük bölümümüze bakabilirsiniz.